www.go2writer.com

Midnight Latte IV – What do you flee?

Midnight Latte มหัศจรรย์รักกาแฟเที่ยงคืน     IV What do you flee?     มีนาเหมือนถูกน็อคด้วยน้ำแข็ง มือเท้าเย็นเฉียบ ตัวชา กดริมฝีปากบางเม้มสนิท เพราะหากไม่ทำเช่นนั้น คงไม่อาจข่มอาการสั่นสะท้านจนฟันกระทบได้ เคยคิด ระหว่างเธอกับปลาทอง สักวันหนึ่งคงจบลงในรูปแบบนี้ มันเป็นไปได้มากแค่ไหนกั…

www.go2writer.com

Midnight Latte III – May I help you?

  Midnight Latte มหัศจรรย์รักกาแฟเที่ยงคืน     III May I help you?     คนเราผูกโยงกันไว้ด้วยอะไรนะ อาจเป็นสายใยแห่งโชคชะตาที่ไม่อาจมองเห็นล่ะมั้ง เส้นใยที่ยามจะเกี่ยวก็แน่นเหนียวเหนี่ยวรั้ง แต่ยามจะพลาดพลั้งพลัดพราย เยื่อใยนั้นกลับเปื่อยลุ่ยหลุดง่ายราวกับไม่เคยผูกพันธนา เพีย…

www.go2writer.com

Midnight Latte II – Who are you?

  Midnight Latte มหัศจรรย์รักกาแฟเที่ยงคืน     II Who are you?     ทั้งสามแสบจ้องไปยังเด็กสาวที่นอกจากจะเป็นคนแปลกหน้าแล้ว ยังสวยแบบแปลก ๆ ด้วย ผมที่ยาวเคลียบ่าแค่แลดูก็รู้ว่าทั้งหยาบ ทั้งแห้ง และน่าจะตัดเองจึงแหว่ง ๆ วิ่น ๆ ดวงหน้าเรียวเล็กซึ่งถูกพระเจ้าออกแบบมาให้ละมุนละไม กลับมีดวง…

www.go2writer.com

Midnight Latte I – Girl

    Midnight Latte มหัศจรรย์รักกาแฟเที่ยงคืน      1 Girl     เสียงดนตรีอ่อนหวานเบาสบายคลี่คลายอยู่ในบรรยากาศของคาเฟ่ขนาดเล็ก โดยไม่สนใจละอองละเอียดของสายฝนที่หล่นปรอยด้านนอก แม้จะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว แต่ Pisces Café ยังคงเปิดไฟสว่างไสว คล้ายจะบอก ‘ยินดีต้อนรับ’ แก่ใครบางคนท…

www.go2writer.com

Day 21 – ปล่อยให้โลกได้รู้จักนิยายของคุณ

Day 21 – ปล่อยให้โลกได้รู้จักนิยายของคุณ . ผมถือคติอย่างหนึ่งครับว่า คนเรามีของดีก็ต้องแบ่งปัน และผมขอแนะนำให้คุณยึดถือคติเดียวกันนี้ หากคุณมีนิยายดีๆ ล่ะก็ คุณควรที่จะแบ่งปันมันกับคนอื่นๆ . คำว่าแบ่งปันในที่นี้ไม่ได้หมายความว่า คุณจะต้องให้รีดเดอร์อ่านฟรีแค่อย่างเดียวนะครับ แต่คุณสามารถขายได้ ตามช่…

www.go2writer.com

Day 20 – ตั้งชื่อดีมีชัยไปกว่าครึ่ง

Day 20 – ตั้งชื่อดีมีชัยไปกว่าครึ่ง . สารภาพตามตรงเลยแล้วกันนะครับ ว่าผมก็ค่อนข้างกระดากตัวเองเหมือนกัน ที่ต้องมาเขียนแนะนำในเรื่องนี้ เพราะผมก็ยังไม่ชำนาญด้านการตั้งชื่อเรื่องสักเท่าไหร่ แต่ถ้าไม่มีบทนี้ล่ะก็ หนังสือไกด์ไลน์เล่มนี้คงไม่สมบูรณ์แน่นอน . ฉะนั้น เนื้อหาทั้งหมดจึงจะเป็นความรู้ที่ผมรวบรว…